DUOMO di MILANO v.7 TARASY

Pierwsza część tarasów mediolańskiej katedry TUTAJ

*********

Oprócz licznych detali gotyckiej budowli uwagę zwracają oczywiście widoki na Mediolan. Podobno w dni z wyjątkowo przejrzystym powietrzem można zobaczyć zarys Alp, ale w trakcie naszego tam pobytu widoczność niestety nie była tak dobra.

DUOMO di MILANO v.4 czyli KOGO BAŁ SIĘ MARK TWAIN

Kiedy już nasycimy wzrok gargulcami, posągami i zdobieniami Dumo di Milano z zewnątrz warto wejść do środka, tym bardziej, że bilet kosztuje jedynie 3 euro, a ulgowy 2. W ramach biletu można także w wejść do Strefy Archeologicznej i Krypty św. Karola, które znajdują się wewnątrz kościoła.

DUOMO di MILANO v.2: ZJAWISKOWA PORTA CENTRALE

Mediolan zawsze był moim marzeniem. Nie do końca wiem skąd się to wzięło, ale na dźwięk nazwy Milano od razu szybciej biło mi serce. Kiedy nastała era blogów dowiedziałam się, że jest to miasto w gruncie rzeczy nudne, nieprzyjazne, a jedyne co w nim warte zobaczenia to katedra i Ostatnia Wieczerza. Taka opinia była powszechna! Nie zniechęciło mnie to, ale i tak moje drogi w Italii omijały Milano. W 2019 roku w końcu odwiedziłam to miasto. Było już na końcu naszej trasy i po cudach Toskanii i Wenecji [oraz wpisach blogowych!] nie spodziewałam się zbyt wiele. Ale Mediolan zaskoczył mnie bardzo pozytywnie i na pewno ma do zaoferowanie masę atrakcji dla każdego, a w szczególności wielbiciela sztuki. 

DUOMI di MILANO v.1 PIERWSZE WRAŻENIA

Duomo di Milano czyli mediolańska katedra to, w zgodnej opinii fachowców i laików, jeden z tych zabytków stolicy Lombardii, których po prostu nie można pominąć. Po ponad dwóch tygodniach spędzonych w Toskanii, gdzie zobaczyłam cuda Sieny, Florencji czy Pisy, po Rawennie i Wenecji!, byłam tak nasycona zachwytem, że nie sądziłam, że jeszcze mam siły i miejsce na kolejne. A jednak! Duomo zauroczyło mnie od pierwszego spojrzenia, gdy tylko …. wyszłam spod ziemi :-), bo na plac przyjechaliśmy metrem. 

VALLADOLID: SAN PABLO- NIEZWYKŁE KOBIETY i HANDEL... STOLICAMI!

Kolejna perełka architektoniczna Valladolid znajduje się zaledwie 120m od konwentu San Gregorio. Jest to kościół San Pablo dominujący na placu o tej samej nazwie. Jego fasada natychmiast zwraca uwagę, choć jest nieco mniej imponująca niż konwentu. Bardziej uporządkowana, mniej w niej dzikiego chaosu i ozdobników, które wręcz rozsadzały ramy w San Gregorio. 

VALLADOLID: SAN GREGORIO, FASADA w STYLU PLATERESCO

O stylu plateresco pisałam już przy okazji relacji z Salamanki. Jeśli komuś spodobało się dekoracyjne szaleństwo widoczne na fasadzie Uniwersytetu [klik] w tym mieście to koniecznie musi odwiedzić Valladolid, gdzie można nasycić oczy aż dwoma budynkami w stylu izabelińskim, który jest pokrewny plateresco. Szczerze mówiąc, jeśli nie jesteś historykiem sztuki, to pewnie nie zauważysz różnicy :-) Polska Wikipedia, a nawet blogi specjalistów podają kolegium w Valladolid jako przykład obu styli. 

PALAZZI di VENEZIA vol.7: PALAZZO MOLIN ERIZZO czyli NA TROPIE WENECKIEGO HARREGO POTTERA ;-)

Kolejny wenecki palazzo, który zwraca uwagę mocnym, nasyconym kolorem oraz gotyckimi ozdobami nawiązującymi do słynnego Pałacu Dożów. Palazzo Molin Erizzo znajduje się po prawej stronie Canal Grande. Wpierw należał do rodziny Molin [XV wiek], a po ślubie Cecylii Molin z Giacomo Erizzo w 1650 roku stał się siedzibą rodu Erizzo. Ostatnim z rodziny był niezwykle, wręcz fanatycznie konserwatywny człowiek, który umierając wydziedziczył swojego syna za zbyt nowoczesny strój- czerwoną pelerynę oraz perukę, na którą moda przybyła z Francji. Nie wziął pod uwagę, że nosi on ją, by zakryć bliznę na czole [Harry Potter!!]. Bardziej wyrozumiały był sąd, który nakazał wpłacić synowi 6000 dukatów na cele religijne dzięki czemu mógł zatrzymać palazzo.

Obecnie Palazzo Molin Erizzo jest własnością państwową, którą wydzierżawia, a nawet oferuje możliwość przekształcenia budynku w atrakcję turystyczną bądź luksusowy hotel.